« قالَ يا بُنَيَّ » يعقوب گفت اى پسر ، « لا تَقْصُصْ رُؤْياكَ عَلى إِخْوَتِكَ » بمگوى خواب خويش و پيدا مكن آن را بر برادران خويش ، « فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْداً » كه ترا ساز بد سازند ، « إِنَّ الشَّيْطانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبِينٌ » ( 5 ) كه ديو مردم را دشمنى است آشكارا . « وَ كَذلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ » و هم چنان كه به تو نمود خداوند تو بگزيند ترا ، « وَ يُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ » و در تو آموزد تعبير خوابها ، « وَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ » و تمام كند نعمت خويش بر تو « وَ عَلى آلِ يَعْقُوبَ » و بر كسان يعقوب ، « كَما أَتَمَّها عَلى أَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ » چنانك تمام كرد آن را بر پدران تو از پيش هر دو ابراهيم و اسحاق ، « إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ » ( 6 ) خداوند تو دانايى است راست دان ، تمام دان ، نيكو دان ، همه دان . « لَقَدْ كانَ فِي يُوسُفَ وَ إِخْوَتِهِ » در يوسف و برادران او و در قصص ايشان ، « آياتٌ لِلسَّائِلِينَ » ( 7 ) شگفتها است پرسندگان را . النوبة الثانية بدان كه اين سورهء يوسف بقول بيشترين علما جمله بمكّه فرو آمده ، عكرمه و حسن گفتند اين در مدنيّات شمرند كه جمله بمدينه فرو آمده . ابن عباس گفت چهار آيت از ابتداء سورة بمدينه فرو آمد باقى همه بمكّه فرو آمده و درين سوره ناسخ و منسوخ نيست و بقول كوفيان صد و يازده آيت است و هزار و هفتصد و شصت و شش كلمه و هفت هزار و صد و شصت و شش حرفست . و در فضيلت اين سورة ابىّ بن كعب روايت كند از مصطفى صلى اللَّه عليه و سلم ، قال « علّموا أرقّاكم سورة يوسف فانّه ايّما مسلم تلاها و علّمها اهله و ما ملكت يمينه هوّن اللَّه عليه سكرات الموت و اعطاء القوّة ان لا يحسد مسلما » گفت بندگان و بردگان خود را سورهء يوسف در آموزيد ، هر مسلمانى كه اين سوره برخواند و كسان و زير دستان خود را در آموزد اللَّه تعالى سكرات مرگ بر وى آسان كند و وى را قوّت دهد در دين تا بر هيچ مسلمان حسد نبرد .